A B O U T  M E

Personalia

 

Naam    Milou Keeris
Plaats    Werkendam
Leeftijd  25 jaar
Beroep  Verpleegkundige in de wijk
Relatie   Samen met de liefste 

Eten       Sushi, pasta & karamel vla met schuddebuikjes

 

 

 

Allereerst, welkom! Ik zal mezelf even in het kort voorstellen.

 


Ik weet nog goed dat ik op de middelbare school steeds onzekerder begon te worden en ik mijn troost kon vinden in het (niet) eten. Ik had een gebrek aan zelfvertrouwen, had veel meegemaakt en doorstond nog genoeg. Het gevoel dat ik had kwam grotendeels uit angst, angst om de confrontatie aan te gaan.


Dit was het moment dat ik het idee had dat ik niet goed genoeg was, niet meetelde als ik mezelf was. Ik had het idee dat alles wat ik wilde bereiken toch niet zou gaan lukken, ik voelde me een totale mislukkeling.


Jarenlang heb ik met dit gevoel rondgelopen, ik zakte steeds dieper weg in het leed dat zelfmedelijden heet. Ik werd onzekerder, angstiger en depressief, maar voor mijn idee was ik kei goed bezig.


Ik heb weken in het ziekenhuis gelegen om aan te sterken, maanden school gemist en vrienden kwijt geraakt. Ik ben opgenomen geweest in een eetstoornis kliniek en heb vele psychologen mogen ontmoeten. Mijn illusie was dan ook: als ik dit achter de rug heb, dan ben ik genezen en is het over.
Ik hield mezelf voor de gek, het begint dan pas. Het is een lange weg die je af moet leggen, want iets wat al jaren speelt, los je niet zomaar op.


Vorig jaar ben ik teruggefloten door een burn-out, kreeg ik last van paniekaanvallen en kreeg ik de diagnose angststoornis. Je beseft je dan dat het een lang traject is om aan jezelf te werken, maar het is het waard. Je hebt maar één leven en die moet je dan ook zo goed mogelijk leven!


 

Ik werk als verpleegkundige in de thuiszorg, ben ooit begonnen in het ziekenhuis. Ben een ervaringsdeskundige op het gebied van eetstoornissen en angststoornissen. Mijn missie is prachtige mensen sterker in hun schoenen wil laten staan en hun leven wil helpen veranderen. Verandering begint bij jezelf, maar een duwtje in de rug doet wonderen.