· 

Een beetje zelfmedelijden mag

Zelfmedelijden voelt als iets wat we niet mogen hebben, het klinkt als iets verkeerds. Het is iets wat je situatie niet zal gaan verbeteren, je kan het gevoel hebben dat je zwak bent. We willen allemaal maar doorgaan, zo erg is het toch allemaal niet? Het lost het misschien niet op, maar helemaal geen medelijden hebben is misschien het andere uiterste,  maar je kunt het gevoel ook niet negeren. Is het dan zo raar om medelijden te hebben met iemand die in een rot situatie zit? Misschien ben je zelf wel die persoon.

 

Zelfmedelijden: het heel erg jammer vinden voor jezelf, even snel uitgelegd. Jammer dat je je nu zo voelt, jammer dat het eventjes niet lukt. Helaas, ik heb een angststoornis. Als je het zo leest, is het inderdaad jammer dat je je zo voelt en dit door moet staan.

 

Word geen slachtoffer

 

Als we een ding zeker weten, is dat we niet van mensen houden die zwelgen in zelfmedelijden. We zouden bij momenten stil moeten staan en het gewoon jammer moeten vinden, want dat mag. Je kan een keer ergens van balen en dan is het logisch dat je het jammer vind. We houden niet van mensen die in de slachtofferrol duiken, dat zou wellicht hetgeen kunnen zijn waar we ons aan storen bij zelfmedelijden. Het beeld dat we hebben van zelfmedelijden is iemand die helemaal opgaat in die emotie, veel te veel zelfmedelijden hebben. Zwelgen in die emotie zonder er nog enige verantwoording voor te nemen, zonder naar je eigen aandeel te kijken. Er is altijd iets wat je kunt doen, jij bent de enige die aan het einde het verschil kan maken.

 

 

Slachtoffers zijn personen die er niets aan kunnen doen, het is iets wat buiten jouw wil om gebeurt en dat is iets waar je onder kunt lijden. Je hebt misschien iets naars meegemaakt en hebt daar last van. Klinkt heftig, is het ook, zeker om zoiets te denken over de situatie waar je zelf in zit en waar je zelf deel van uitmaakt vanaf het begin. Is het niet een klein beetje waar? Naast dat je de verantwoordelijkheid neemt en zelf iets aan die situatie verandert, heb je er waarschijnlijk ook niet zelf voor gekozen dat je in deze situatie zit. Het had anders gekund, hier heb je niet om gevraagd. Is het naast jouw verantwoording ook niet een beetje jammer, mag je dat gevoel niet aannemen?

Zelfmedelijden

 

Ik wilde terugvechten, ik was het er niet mee eens en wilde het bijltje er niet bij neerleggen. Zelfmedelijden voelt als een soort acceptatie. Als ik mezelf in zelfmedelijden verstop, voelt het alsof er geen weg meer terug is. Ik wil niet die slachtofferrol in, maar waarom is het zo zwart-wit?

 

Doorgaan, het er niet laten zijn en er maar overheen stappen. Emoties wegstoppen, niet toegeven aan die verdrietige situatie. Intense verdriet, angst en boosheid en dat allemaal om die ene eetbui die ik had. Dat verrotte stemmetje die mij elke dag weer omlaag haalt, het is gewoon niet leuk. Soms kan je iets niet verhelpen, soms ben je gewoon even verdrietig. Soms kun je het niet helpen dat je in een bepaalde situatie zit, kan je het niet verhelpen en ben je misschien ook wel een klein beetje een slachtoffer, zonder dat je jezelf zielig hoeft te vinden.

 

Accepteren, erkennen, vechten

 

Accepteren betekend niet meteen dat je er maar mee moet kappen, je erbij neer hoeft te leggen en het maar goed hoeft te vinden. Je kunt er altijd nog voor vechten, het erkennen. Medelijden betekend misschien dat je ook de situatie meer accepteert, wat er aan de hand is en dat je ermee worstelt. Het inzien in wat voor een situatie je zit, het erkennen. Zo ga je je situatie beter begrijpen en kan je het aanpakken. Om alle ellende er te kunnen laten zijn, omdat dat juist belangrijk is om verder te komen! Het moment dat je de ernst inziet, kun je pas wat voor jezelf betekenen. Als ik dat niet op z’n minst rot vond voor mijzelf, zou ik mijzelf ook niet serieus kunnen nemen.

 

Een gezonde dosis zelfmedelijden

 

We spreken van empathie, liefde en compassie als we medelijden hebben met de mensen om ons heen, waarom zou het dan raar zijn om wat medelijden met onszelf te hebben? Zonder dat het iets afdoet aan jouw eigen verantwoordelijkheid of kans om iets aan te pakken. Het zorgt er juist voor dat je een goed beeld krijgt van jouw situatie, je hoeft het niet uit te sluiten.

 

Het is een soort reflectie op jezelf, je bekijkt de situatie goed en kunt er dan ook wat aan doen. Zolang jij erover heen blijft stappen en niet erkent dat je je rot voelt, kun je er ook nooit wat aan veranderen. Zelfmedelijden hoef je niet in te blijven hangen, maar het mag er wel zijn. Zelf haal ik er juist kracht uit, omdat ik op een gezonde manier naar mezelf kan kijken. Dingen die echt rot waren en waar ik niets aan kon doen, dat lag niet aan mij. Ik kan hier niets aan doen, het is niet mijn schuld. Vroeger moest ik het maar beter doen, want ik mocht mezelf niet teleurstellen.

 

Mijn motto was dan ook: het kan altijd beter. Maar soms zijn dingen gewoon goed zoals ze zijn, soms kan je gewoon niets doen aan een bepaalde situatie en dat moet je leren, dat moet je in leren zien. Je kan niet altijd alles perfect doen, goed is ook goed.

Het is onrealistisch om te denken dat je alles maar goed kan doen en dat je overal verantwoordelijk voor bent. Het geeft alleen maar meer druk waardoor je jezelf wegcijfert. Op momenten dat ik zelfmedelijden had om iets waar ik niets aan kon doen, werd het voor mezelf alleen maar duidelijker wat ik wél kon. Het idee dat je alles maar moet kunnen geeft een veel te grote druk, veel groter dan je zelf aankunt. Omdat je niet overal iets aan kunt doen, maar jezelf daar wel verantwoordelijk voor houdt, raak je alleen maar meer teleurgesteld in jezelf. Iets wat je jezelf nooit aan zou moeten doen.

 

 

Een gezonde dosis zelfmedelijden kan misschien juist helpen, helpen om realistischer naar jezelf te kijken en er een goed beeld van te krijgen. Je gaat jezelf serieuzer nemen, weet waar jouw grenzen liggen en wat jouw verantwoordelijkheden zijn. Iets waar je daadwerkelijk wat mee kunt, omdat het in jouw macht ligt. Soms zijn dingen of situaties gewoon rot, vervelend en niet leuk, zonder dat het iemands schuld is. Dat mag je ook jammer vinden voor jezelf, dat is niet erg.

Reactie schrijven

Commentaren: 17
  • #1

    Henk (vrijdag, 05 april 2019 11:18)

    Mooi en goed geschreven blog, kan het er eigenlijk alleen maar 100% mee eens zijn!

  • #2

    Lindsey (vrijdag, 05 april 2019 11:35)

    Wat heb je dit mooi geschreven. Je hebt eigenlijk ook gewoon helemaal gelijk :)

  • #3

    nicole orriens (vrijdag, 05 april 2019 11:38)

    Van zelfmedelijden ben ik geen fan, maar wel van zelfcompassie!

  • #4

    Melissa (vrijdag, 05 april 2019 16:59)

    Beetje zelf medelijden is nooit verkeerd teveel is weer wat minder

  • #5

    Balou (vrijdag, 05 april 2019 17:28)

    Helemaal mee eens�� mooi omschreven!

  • #6

    Felice Veenman (zaterdag, 06 april 2019 16:37)

    er is een verschil tussen medelijden en mededogen en er is een verschil tussen zelfmedelijden en voor je zelf erkennen dat je in een moeilijke situatie zit

  • #7

    Jouvence.nl (zaterdag, 06 april 2019 17:32)

    Helemaal mee eens en mooi geschreven! Acceptatie is vaak het moeilijkst.

  • #8

    Henk (zaterdag, 06 april 2019 17:46)

    Dat jezelf geen slachtoffer voelen, dat is iets dat vaak moeilijk is. Je hoort heel vaak: dat heb ik weer, terwijl nog tig anderen dat hebben

  • #9

    An (zondag, 07 april 2019 08:25)

    Indeed. En je hebt het recht om vb niet tevreden of ongelukkig te zijn.

  • #10

    Cynthia (zondag, 07 april 2019 11:01)

    Mooi geschreven. Wat je niet accepteert kun je niet veranderen of verwerken.

  • #11

    beautyn0te (zondag, 07 april 2019 18:47)

    Heel mooi beschreven! Leuk dat je hierover schrijft.

  • #12

    Manon (zondag, 07 april 2019 20:37)

    Zelfmedelijden vind ik persoonlijk beetje overdreven. Maar zelfKENNIS en accepteren dat het even niet goed gaat vind ik alleen maar top.

  • #13

    Marieke (maandag, 08 april 2019 09:20)

    Mooi geschreven en helemaal mee eens!

  • #14

    Nadia (maandag, 08 april 2019 09:47)

    Mooi geschreven! En net als alle anderen die voor mij reageerden kan ik je ook echt geen ongelijk geven ;)

  • #15

    Saskia (maandag, 08 april 2019 10:12)

    Mooi hoor. En inderdaad, ls je er niets aan kunt doen, moet je de situatie soms accepteren zoals hij is. En er het best van maken wat er te maken valt.

  • #16

    Caroline (maandag, 08 april 2019 11:08)

    Van zelfmedelijden tot slachtofferschap, soms is het verleidelijk om aandacht te vragen voor het leed dat jou is aangedaan. Er zijn inderdaad ook andere manieren. Stap uit de slachtofferrol en neem zelf het heft in handen. Heel makkelijk gezegd maar soms best wel moeilijk om te doen.

  • #17

    Véronique (maandag, 08 april 2019 12:37)

    Dat heb je mooi verwoord. Helemaal mee eens