· 

De eetgestoorde gedachten tijdens herstel

Dit kan echt niet hoor, het ziet er niet uit! Die muffintop boven je skinny jeans is niet om aan te zien, je voelt je een mislukkeling. Een beetje dunner zou wel fijn zijn, slimmer misschien ook wel? Want hoe het er nu uitziet, is niet hoe ik het in gedachten had. Het is opeens niet zo gek dat men niet graag met je omgaat.

Ondanks dat de weg naar herstel eigenlijk wel goed ging, bleef ik mezelf naar beneden halen. Die negatieve gedachten bleven maar in mijn hoofd spoken en wist niet hoe ik dit naar positief om moest draaien. Mezelf niet leuk vinden, niet knap genoeg en niet zo slim als de rest. De momenten dat ik naar mezelf keek in de spiegel merkte ik dat ik mezelf steeds meer teleurstelde. Dit zijn de momenten dat ik besloot om afleiding te gaan zoeken, een serie aan te zetten op Netflix of om mijn favoriete muziek te gaan luisteren. Iets anders, iets om mijn zinnen te verzetten.

Iets wat ik al jaren doe en me goed bij voel is fitness, ik houd ervan om in het krachthonk te staan en mijn progressie te zien met gewichten. Maar de momenten dat de negatieve gedachten weer is komen kijken, zijn verschrikkelijk. De remmen gaan los en ben mijn grenzen kwijt, die 5 minuutjes extra kan nog wel, of nog een oefening erachter aan. De balans tussen plezier en mijn eetstoornis is lastig om te vinden, de verleiding is soms zo groot om eraan toe te geven.

Mijn gezonde verstand vond het heerlijk om even bezig te zijn, dat het goed ging. Maar dat andere stemmetje beloonde mij alleen maar voor die extra kcal die eraf waren. Een oeverloze discussie om moe van te worden. Bij alles wat ik deed hoorde ik die eetgestoorde gedachte: zullen we voor vanavond deze zak snoep meenemen? Iets waar ik ontzettend gek op ben, maar het zorgt alleen maar voor een grote strijd.

Op je werk of op school doe je je best, levert verslagen in, maakt toetsen of hebt weer een klant goed geholpen. Maar toch krijg je feedback, niet goed maar ook niet slecht. Het was gewoontjes, elke keer weer het gevoel dat het beter kan, dat het niet goed genoeg is. Het is niet gek als er een eetstoornis in de weg zit, het is een continue strijd in je hoofd, je kan je niet ergens 100% op focussen dan. Dat is niet jouw schuld, maakt het jezelf niet te moeilijk. Het komt allemaal wel goed.

Er is niemand die je daadwerkelijk kan vertellen wat je wilt horen, maar ze kunnen er wel voor je zijn en je steunen. We kunnen het verleden niet veranderen, maar ons wel richten op wat er nog komen gaat.

Het is mij inmiddels gelukt, iets wat ik niet had kunnen voorstellen: die eetgestoorde stem is gestopt, bemoeit zich niet overal meer mee. Dit zegt nou niet meteen dat ik mezelf altijd heel leuk, lief en slim vind. Er zijn echt nog wel dagen dat ik er eventjes doorheen zit en niet tevreden ben met mezelf, dat is menselijk. Niemand voelt zich altijd even goed, het is oke. Iedereen verdient hulp en steun, bij welke stap dan ook. Groot of klein, jij en ik.

Je doet zo je best, maar het voelt nog steeds niet goed. Misschien voelt het wel als een enorme opgave, gaan die eetgestoorde gedachten ooit nog weg? Als die eetstoornisstem nog zo sterk is, gaat hij dan ooit weg? Elke misstap voelt voor jezelf even bagger, maar dat maakt niet uit! Gewoon de draad weer oppakken en shinen, het gaat niet altijd in een rechte lijn. We moeten soms 2 stappen terug zetten om er weer eentje vooruit te kunnen zetten. Het gaat met vallen en opstaan. Ik zeg je eerlijk, het is zwaar, heel zwaar. Maar het is het zeker waard, jij bent het waard.

Het feit dat die eetstoornis stem en eetgestoorde gedachten aanwezig zijn, wilt niet zeggen dat jij niet goed bezig bent, want dat ben je wel. Een eetstoornis gaat niet over het eten, maar om het verhaal wat erachter schuilt. Dat je goed eet, wilt niet zeggen dat het probleem opgelost is. Je hebt dan alsnog de kans dat je in strijd komt met die eetstoornisstem. Je zou kunnen zeggen dat je het niet eens bent met die stomme eetstoornis, de vraag: waarom niet? zal de eetstoornis vragen op een minder aardige manier. Zeg dan dat het je niet beter maakt, je beter verdient. Je bent geen slecht mens, je bent goed zoals je bent.

Besef dat het een hoop tijd en geduld van je vraagt, dat je het niet alleen hoeft te doen en dat je steun/hulp mag zoeken. Je mag leven, je mag voelen, je mag fouten maken, je mag groeien. Met al jouw talenten en eigenheid, het kan en mag zonder die eetstoornis.

Reactie schrijven

Commentaren: 0