· 

Hoe om te gaan met piekeren

We piekeren allemaal wel eens, er zijn altijd wel momenten dat je gedachten een loopje met je neemt. Maar het moment dat het je dag gaan beïnvloeden en je er niet meer uitkomt, is het moment dat het piekeren wel een beetje ver gaat. Ik heb zelf een piekerstoornis en weet hoe het je dag kan verzieken. Wanneer zo’n piekergedachte bij mij opkomt, kan ik aan niets anders meer denken. Ik maak van het erge een doemscenario en merk dat de angst toeneemt. Ik werk mezelf zo ontzettend tegen, ik word er zo neerslachtig van.

 

Vaak wil ik dan maar de handdoek in de ring gooien, mensen om bevestiging vragen of ga ik van alles op het internet opzoeken die mij een bevestiging geven of juist het tegendeel laten zien. Het is moeilijk om dit gedrag af te leren, het is immers iets wat je misschien al jaren doet!

 

Het piekerkwartiertje

 

Ik vind dit een lastige opdracht, maar het is wel iets waar je veel aan kunt hebben. Normaal gesproken zijn die piekergedachten continu aanwezig en ben je de hele dag bezig met denken. De kunst is om die gedachten van je af te schrijven en er dan even niet meer aan te denken, maar hoe dan? Wanneer je merkt dat er een piekergedachte op komt zetten, schrijf je deze gedachte kort en bondig op in een schriftje en leg je hem vervolgens weg. Je hebt erkent dat de gedachte er is, maar dit is niet het moment om ermee bezig te zijn. Je hebt het opgeschreven en dan roep je de gedachte tot halt. Dit doe je met alle gedachten die op komen zetten, je zet ze allemaal op papier en pakt deze tevoorschijn als het piekerkwartier is aangebroken.

 

Tijdens mijn therapie heb ik deze opdracht gekregen en hij werkt, maar het is wel oefenen. Elke dag spreek je met jezelf een tijdstip af wanneer je mag gaan piekeren (het liefst elke dag rond hetzelfde tijdstip). Je pakt je schriftje erbij en gaat piekeren, iets wat je de hele dag niet mocht doen. Je geeft jezelf een kwartier de tijd om na te gaan denken over hetgeen wat je hebt opgeschreven. Misschien helpt het je om een muziekje erbij aan te zetten, misschien wil je het gewoon even laten bezinken. Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Wat ga je dan doen? Is het ’t einde van de wereld? Wat zijn je alternatieven? Wat zijn je opties? Zet alles voor jezelf op een rijtje. Voel je de tranen opkomen? Laat ze gaan en laat je emoties er zijn, het mag.

 

Oplosbaar of niet?

 

Ook ga je kijken of het ‘probleem’ oplosbaar is of niet. Hebben we invloed op onze gedachten of is het iets waar je geen controle over hebt? Vaak kun je hier al een hoop mee filteren, want over een hoop dingen heb je gewoon geen controle en heeft het dus ook geen zin om te gaan piekeren. Een basaal iets: je wilt je ziek melden op je werk, maar je bent heel bang wat je collega’s wel niet zouden denken. Je gaat jezelf al van alles in je hoofd halen, wat zouden ze wel niet denken?

 

Ze zijn vast boos op je  en ze denken dat je niet capabel genoeg bent. Dit zijn allemaal dingen die je zelf in je hoofd haalt. Je komt hier alleen maar achter als je opbelt en je daadwerkelijk ziek meld, het is iets wat je op kunt lossen. Vaak zul je zien dat je gedachten nergens op sloegen en er helemaal niets aan de hand is, vaak merk je ook dat de angst afneemt als je eenmaal gebeld hebt.

 

Als je al weet dat het een gedachte is waar je geen invloed op hebt, iets wat je zelf niet op kunt lossen, laat het dan gaan. Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar je kan er toch niets aan doen. Je maakt jezelf alleen maar gek en put jezelf alleen maar uit en uiteindelijk kan je er toch niets aan doen, laat het over je heen komen en je zult vanzelf zien hoe het uitpakt.

 

 

 

Kijk naar oplossingen en niet naar problemen

 

We zijn vaak geneigd om naar de negatieve dingen te kijken, naar de problemen, maar de oplossingen liggen vaak recht voor onze neus. In plaats van tegen jezelf te zeggen dat je iets niet kunt, kan je ook naar een optie kijken die wel mogelijk is voor je en een veel betere uitkomst hebben. Misschien kan je die ene handstand niet tegen de muur, hoe graag je dat ook wilt, maar het is gewoon nog te ver weg.

 

Het is even een raar voorbeeld, maar het is iets waar ik tegenaan liep met Crossfit. Ik ben ooit keihard gevallen in mijn jeugd toen ik een handstand wilde maken en die angst is er nog steeds. Hoe vaak ik het ook probeerde, ik kwam niet over die drempel heen. Totdat de coach naar me toe kwam en vroeg waar ik mee bezig was. Mijn pijn en moeite legde ik mijn angst uit en hij zei heen simpel: waarom draai je jezelf niet om, zodat je wel het gevoel hebt hoe het is om op z’n kop te staan.

 

 

Ik stond met mijn rug richting de muur en zette mijn handen op de grond, mijn voelen gingen richting de muur en ik begon omhoog te lopen. Voetje voor voetje, dichter bij de muur en rechter op. Ik merkte dat ik daadwerkelijk kracht in mijn armen had en het zo eng nog niet was. Eenmaal terug op mijn beiden voeten keek ik mijn coach aan: ‘’het lukt me!’’ Hij knikte en liep weg. Ik wilde meer, ik wilde ook een handstand kunnen. Na wat ploeteren en oefenen stond ik ineens rechtop tegen de muur, een echte handstand!

 

Ik moest vertrouwen in mezelf krijgen. Soms kom je niet meteen op de plek waar je wilt komen, soms zijn er wat tussenstappen nodig om bij je uiteindelijke resultaat te komen, maar uiteindelijk haal je het en ben je zo trots. Mijn dag kon niet meer stuk!

Reactie schrijven

Commentaren: 11
  • #1

    Bergfamilie (woensdag, 08 mei 2019 07:36)

    Ik pieker meestal 's nachts... misschien maar eens een stuk papier en potlood naast het bed leggen...

  • #2

    Lifeisacstwalk (woensdag, 08 mei 2019 14:16)

    Wat een mooie tips heb je. En ern interessante blog!
    Ik ga aan de slag met het piekerkwartiertje!

  • #3

    skincarebynaomi (woensdag, 08 mei 2019 19:27)

    Klopt vreselijk dat piekeren. Van mij afschrijven helpt ook vaak, tenzij ik de oplossing kan vinden door bijvoorbeeld informatie te gaan opzoeken dan ga ik vaak eerst alles helemaal uitpluizen en dan pas krijg ik rust in me hoofd.

  • #4

    MC Kleuver (woensdag, 08 mei 2019 21:17)

    Het is heel normaal dat je niet meteen komt waar je wilt zijn en daar ligt juist de uitdaging in het leven. Goed dat je die pakt!

  • #5

    Daniëlle (woensdag, 08 mei 2019 21:59)

    Mooie tips ! Ik ben een echte piekeraar ;)

  • #6

    Bryan (donderdag, 09 mei 2019 10:07)

    Heel heel interessant om te lezen. Net je blog ontdekt... en nu al grote fan van je berichten!

  • #7

    Mama Isidore (donderdag, 09 mei 2019 10:12)

    Piekeren doe ik gelukkig steeds minder. Goeie tips geef je!

  • #8

    Jouvence.nl (donderdag, 09 mei 2019 13:41)

    Ik ben kampioen piekeren volgens mij. Het is gelukkig al wel een stuk minder sinds ik een traject heb doorlopen met onder andere een psycholoog, hier gaven ze precies dezelfde tips.

  • #9

    Mandy (vrijdag, 10 mei 2019 12:11)

    Mijn psycholoog had mij geleerd dat ik een boekje voor piekeren moet aanschaffen en dat ik daar een kwartier per avond aandacht aan mag besteden, er in schrijven er in lezen maar als ik dat boekje gesloten heb, dat ik het dan ook niet meer mag. Dus ook echt hetzelfde als jou, heeft mij heel goed geholpen! Piekeren kan je echt slopen..

  • #10

    manon (vrijdag, 10 mei 2019 15:43)

    handig zo'n pieker kwartiertje!

  • #11

    Nicole Orriëns (zaterdag, 11 mei 2019 07:30)

    De persoon die een remedie verzint die echt werkt tegen piekeren wordt rijk denk ik : ) Ik ken alle trucs en tips maar het blijft lastig.


Volg je mij al op Instagram?